Ortalık toz duman!
Siyaset sisli puslu. Tam da deve kuşu misali başını kuma gömenlerin sevdiği hava. Araya karış, kaybol, kurtul!
Göm başını kuma, kim kime dum duma!
Bugün toplum olarak tam da bu haldeyiz.
Yoksulluk büyüyor, adalet terazisi yana yatmış, eğitim yerlerde sürünüyor, sağlık sistemine ise artık “sistem” denemiyor. Ama sokaktaki vatandaşa sorsanız, gündeme dair cevabı hazır:
“Ben artık haber izlemiyorum.”
“Nasılsa değişen bir şey olmuyor.”
“Bana ne, ben mi düzelteceğim?”
Bir nevi modern deve kuşu refleksi...
Ama mesele şu:
Bizim kumumuz yok!
Kum yerine başımızı ekranlara, sosyal medyaya, gündelik telaşlara gömüyoruz.
Gömüyoruz ki görmeyelim, duymayalım, hissetmeyelim.
Ama gerçekler, başınızı kuma gömünce yok olmuyor.
Her gün yoksullaşan insanlar var bu ülkede.
Üniversite mezunu olup markette çalışan gençler var.
Gece gündüz çalışan ama başını sokacak bir ev bulamayan milyonlarca insan var.
Bir yanda “her şey yolunda” propagandası;
Diğer yanda sofraya ekmek koyma derdindeki insanlar…
Toplumsal sorunlara gözümüzü kapayarak, sadece bireysel huzurun peşine düşerek bu yangını söndüremeyiz. Çünkü o yangın, er ya da geç bize de ulaşacaktır.
Unutmayın:
Bugün ses çıkarmayanın, yarın sesi çıkmayacak hâle gelme ihtimali çok yüksek.
Bugün görmezden gelenin, yarın görülmeme ihtimali daha da yüksektir.
O yüzden:
Kumdan başımızı çıkaralım.
Gerçeklerle yüzleşelim.
Soru soralım, hesap soralım, takip edelim, sorgulayalım.
Çünkü artık başını kuma gömmek, sadece bir kaçış değil, bir vebaldir.
Başınızı kuma gömmeniz yerine, gerçeklerle yüzleşmek dileğiyle...
Selam ve saygılarımla.
Yorumlar
Kalan Karakter: